Gedichten:
Al doorheen heel mijn jeugd probeer ik telkens elk jaar een gedicht te schrijven. Ik zend het dan in om mee te doen met de wedstrijd "Jeugd en Poëzie". Elk jaar is mijn gedicht al uitgekozen. Ik vind het fijn om eventjes met je gedachten weg te dwalen en je gevoelens neer te schrijven in een mooi gedichtje.
Hieronder zie je enkele gedichten die ik al heb geschreven.
Taal
Luisteren naar verhalen
voor een kleuter super gaaf
Lezen en schrijven
in het eerste deed ik dit nog graag
Alfabetisch ordenen, -dt
het kwam er allemaal nog bij
Onderwerp en pv
is toch minder leuk voor mij
Woorden en klanken … overbodig?
Ik heb ze stiekem wel eens nodig.
Seizoenen op hun kop
Sneeuwvlokken met Pasen
paasbloemen met kerst
aprilse grillen op het strand
de herfst blaast storm aan de kant
Ja, ja, de weergoden hebben zich vergist,
bij 30ºC hangt in België nog mist.
Bompa
Heb je mijn bompa ooit gezien
met z’n bretellen en z’n pet?
Witte krullen springen er onderuit.
Hij rookt sigaren en hij fluit
terwijl hij vertelt over de oorlog en zijn kindertijd.
Een glimlach straalt van zijn gezicht.
Het laatste jaar was hij wel eens ziek
dan troostte ik hem met een Kriek.
Een levensgenieter op en top.
Dat is nu voorbij.
Storm
Een storm die
door onze tuin raast,
alle blaadjes vliegen
bijna allemaal
behalve één.
Het veert mee
terwijl het vecht
tegen de gierende wind.
Ik zie mama.
Als een storm die
door mijn leven raast,
herinneringen flitsen
door mijn hoofd
en hou ze vast.
Ik voel de kracht
waarmee ze vecht,
komaan!
Dat blaadje
en mama
… ze halen het!
Vluchtig
Tegen het koude raam
adem ik een warme wasem
net groot genoeg voor een huis.
Door de wazige deur
fladdert een eenzaam roodborstje
wellicht op zoek naar een thuis.
De warmte van mijn hart ontsnapt
zijn borstje gloeit rood
net als mijn wangen.
Het huis is al lang verdwenen,
tussen mij en hem
is alleen nog de warmte gebleven.
Dagdromen
ijle lucht doet me rillen
terwijl de zon steekt op mijn huid
omhelst de natuur me
uren heb ik gestapt
kleuren komen nu tegelijkertijd op me af
hemelsblauw, grasgroen, sneeuwwit
het verwart me en ik geniet ervan
ik schreeuw het uit
mijn echo galmt door de bergen
en drijft met de wind mee
tot in het volgende dal
de stilte brengt me weer tot rust
als twee adelaars krijsen om een prooi
en vluchtig verdwijnen aan de horizon
- net als mijn gedachten -
sta ik weer met beide voeten op de grond
vannacht zal ik wel verder dromen
Tegenstrijd
Gegrift in mijn geheugen
Nog steeds dat beeld
Die knuffel
Die tegenstrijd
Spieren verzwakken
Anderen trekken samen
Een lichaam zakt ineen
Wordt opgevangen, gedragen
Angstige ogen flitsen, zoeken hulp
Levenloze ogen, staren
Jij merkt niets
Wij in volle paniek, in volle actie
Sirenes galmen
Hoopvol
Nog steeds echoën, zinnen
Bebrabbel, door mijn hoofd
Mama snakt naar adem
Maar ik voel,
Alles komt goed
We redden het
Tegenstrijd
Gegrift in mijn geheugen
Nog steeds dat beeld
Die knuffel
Die tegenstrijd
Spieren verzwakken
Anderen trekken samen
Een lichaam zakt ineen
Wordt opgevangen, gedragen
Angstige ogen flitsen, zoeken hulp
Levenloze ogen, staren
Jij merkt niets
Wij in volle paniek, in volle actie
Sirenes galmen
Hoopvol
Nog steeds echoën, zinnen
Bebrabbel, door mijn hoofd
Mama snakt naar adem
Maar ik voel,
Alles komt goed
We redden het
Jeetje, Mieke, deze zijn ècht goed, en dat zeg ik niet zomaar... Chapeau, meid.
BeantwoordenVerwijderenMieke,deze gedichten zijn echt super! Je voelt dat dit recht uit je hart komt! Echt chapeau!
BeantwoordenVerwijderen